Tabs: Blog | About Us |

2.5.07

Tο σπίτι μου

Το σπίτι μου ήταν πάντοτε ο εχθρός μου. Εκτός από το πατρικό, αλλά
νωρίς ξεμπέρδεψα και μ' αυτό. Τα άλλα; Μην τα ρωτάς καλύτερα. Να σου
πω, ψέματα δε σου λέω: Μπορεί καμιά εικοσαριά. Βάλε εσύ με το μυαλό
σου, πόσα ονόματα, πόσες διευθύνσεις, πόσες γειτονιές, πόσοι
περιπτεράδες, ταχυδρόμοι, πιτσαδόροι, καθυστερημένα νοίκια,
λογαριασμοί της ΔΕΗ, ιδρωμένα σεντόνια, αρώματα αιδοίου. Στην αρχή ένα
δωμάτιο χωρίς τουαλέτα. Ύστερα με τουαλέτα, δύο δωμάτια με μπάνιο, δύο
μπάνια με τέσσερα δωμάτια, σκρίνια και καναπέδες, πεθερές με τα
εγγόνια τους, βάλε με το μυαλό σου.

Έϊ, έξυπνε! Νομίζεις ότι βρήκες τον εχθρό μου; Αμ δε! Ο εχθρός μου
ήταν το ίδιο το σπίτι μου. Βρε τι πυξίδες για να κάτσει το πωστολέν
φεινχσούι, τι διχάλες για να ελέγξουμε τη ραδιαίσθηση, τι αγιασμοί,
κώλο κάτω δεν έβαλα, κι ένα στιχάκι δεν έγραψα. Ούτε ένα τραγουδάκι.
Μακριά απ' το σπίτι μου; Με το στυλό του μπάρμαν γέμιζα τις
χαρτοπετσέτες, στα τραίνα, στα καράβια, στις αίθουσες αναμονής. Μη σου
πω και για τις μουσικές: Τι χορδές και τι δοξάρια, τι τραγούδια και
λογάκια, μα στο σπίτι; Μούγκα! Με το που το νοίκιαζα, έψαχνα ήδη για
το επόμενο. Ώσπου μια μέρα σήκωσα το κεφάλι και σκαρφάλωσα πάνω στην
κερασιά.

Αυτό ήταν κύριε Φρόυδ μου. Μια παλαιολιθική μαϊμού έγινε ένα με τον
κορμό της κερασιάς και μη σου πω τι είδε: Τον κόσμο ανάποδα, τόση
φασαρία για το τίποτα, πού τρέχετε ευλογημένοι, ανεβείτε πάνω στο
δέντρο να γλιτώσετε!

Χρόνια τώρα ζω πάνω σε μια καρυδιά. Μυρίζω τα πλατιά της φύλλα,
μασουλάω την καρυδόψιχα και σιγά-σιγά απολιθώνομαι. Με τραβάει το
χώμα, ως πότε θα αντιστέκομαι, καιρός να γίνω ενεργός άνθραξ για τις
τελευταίες εστίες πυρός.



Αλέκτωρ

Ετικέτες


Permalink για το "Tο σπίτι μου"

10 Comments:

Blogger Silvia Okaliova said...

Τι σύμπτωση! Κερασιά, καρυδιά και ... νεραντζιά, δέντρα τις ζωής μου.

3 Μαΐου 2007 - 10:33 π.μ.  
Blogger itelli said...

Μακάρι...

4 Μαΐου 2007 - 2:03 μ.μ.  
Blogger Rodia said...

Αχ, αυτά τα σπίτια και τα πράγματα...
Πόσο δεσμευτικά, αν δεν είναι κάποιος πλασμένος να τ' απολαμβάνει!
..αν είναι δυνατόν!..
(να απολαμβάνουμε τα πράγματα δλδ)

4 Μαΐου 2007 - 2:37 μ.μ.  
Blogger ΑΛΕΚΤΩΡ said...

silvia
με τα κεράσια κάνεις γλυκό
με τα καρύδια καρούμπαλα
και με τα νεράντζια ρίχνεις
την κυβέρνηση αν έχεις πιάσει τη σωστή θέση

itelli
να γίνω;
πού τέτοια τύχη...

rodia
μη τσιγκουνεύσαι τα πλήκτρα
γράψε καμμιά αράδα παραπάνω
γιατί ως παλαιολιθική μαϊμού
τα χάνω τελευταία

5 Μαΐου 2007 - 2:39 π.μ.  
Blogger Alexandra said...

ιδιαίτερη ματιά με επιστροφή στις ρίζες της παιδικής ζωής... ίσως.

6 Μαΐου 2007 - 11:33 π.μ.  
Blogger ΑΛΕΚΤΩΡ said...

κοιτάτε ίσια στην ψυχή χωρίς να ρωτάτε

σας επιτρέπουμε

7 Μαΐου 2007 - 1:23 π.μ.  
Blogger Filoxeneio said...

Να 'στε καλά που φέρατε το .. σπίτι σας εδώ :))

9 Μαΐου 2007 - 2:21 μ.μ.  
Blogger ΑΛΕΚΤΩΡ said...

κι εμεις ευχαριστούμε
για την άψογη φιλοξενία
θα το πούμε και στους φίλους μας
τι καλά περάσαμε

φιλιά

10 Μαΐου 2007 - 2:43 π.μ.  
Blogger ellinida said...

Μία από τις μεγαλύτερες απολαύσεις είναι το καρυδάκι γλυκό κουταλιού. Την τέχνη την κατέχετε.

16 Μαΐου 2007 - 2:00 π.μ.  
Blogger Toixorixos said...

Έκανα το γύρο όλου του κόσμου μέχρι να καταλάβω πως τα μυστικά του ξεκλείδωναν μονάχα με το κλειδί που είχα κρυμμένο κάτω από το χαλάκι στην είσοδο του ίδιου μου του σπιτιού.

16 Μαΐου 2007 - 3:53 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home