Tabs: Blog | About Us |

28.3.07

«Ευχαριστώ που μου ανοίξατε...»

Μου χτύπησε το κουδούνι. Στην αρχή, όπως αυτοί που μοιράζουν φυλλάδια για ντελίβερι και ακούγονται όλα τα κουδούνια της πολυκατοικίας, με λίγα δευτερόλεπτα καθυστέρηση το ένα από το άλλο. Με μια διαφορά. Δεν ακούστηκε άλλο κουδούνι. Μόνο το δικό μου. Ξαναχτύπησε. Πιο δειλά αυτή τη φορά. Και συνέχισε επίμονα.
Εγώ καθόμουν ακίνητος. Αποσβολωμένος από την ένταση του ήχου. Ώσπου το νευρικό μου σύστημα ξύπνησε και έτρεξα και ούρλιαξα, «Ναι; Ποιος είναι;»
Δεν αποκρίθηκε κανείς. Μετά από μερικά βράδια, πάλι το ίδιο σκηνικό. Και ύστερα, είχα κάθε βράδυ τα ίδια. Εγώ μέσα στη μαύρη νύχτα να φωνάζω στο θυροτηλέφωνο, έξω στον κόσμο, στο κενό, ποιος είναι.
Αποφάσισα να τη στήσω απέξω από το σπίτι για να δω ποιος παίζει με την ησυχία μου. Περίμενα όλη τη νύχτα μέσα στο αυτοκίνητό μου, παρκαρισμένος έξω από την πόρτα, αλλά δεν ήρθε κανείς. Ο απρόσκλητος «φιλοξενούμενος» του θυροτηλεφώνου μου δεν φάνηκε πουθενά. Ανησύχησα, μήπως έπαθε τίποτα. Το επόμενο βράδυ έμεινα μέσα να τον περιμένω.
Και ξαναχτύπησε. Αυτή τη φορά δεν ρώτησα τίποτα, δεν μίλησα. Μόνο πάτησα το κουμπάκι να ακούσω. Μια φωνή βαθιά από τα έγκατα του νυχτερινού κόσμου μου είπε: «Ευχαριστώ που μου ανοίξατε. Ευχαριστώ που μου ανοίγετε κάθε βράδυ. Δεν έχω κλειδιά. Ούτε σπίτι άλλο από σας. Από τον εαυτό και τη φωνή σας. Είμαι εσείς. Να με ακούτε προσεκτικά κι ευγενικά. Να μ’ αγαπάτε. Ο φιλοξενούμενος εαυτός σας.»


Σταυρούλα Σκαλίδη

Ετικέτες


Permalink για το "«Ευχαριστώ που μου ανοίξατε...»"

18 Comments:

Blogger ioeu said...

Σε "άκουσα" πολύ προσεκτικά, Σταυρούλα...

28 Μαρτίου 2007 - 8:37 π.μ.  
Blogger Βασιλική said...

παραλογα λογικο...
ομορφο...
:)

28 Μαρτίου 2007 - 11:08 π.μ.  
Blogger scalidi said...

αγαπητό Φιλοξενείο, ευχαριστώ που μου ανοίξατε...

Γιάννη και Βασιλική, σας ευχαριστώ κι εσάς που με ακούσατε...

28 Μαρτίου 2007 - 12:54 μ.μ.  
Blogger georgia said...

Τί όμορφο βρε Σκαλιδάκι...Και τί ωραία που είναι εδώ!

28 Μαρτίου 2007 - 1:57 μ.μ.  
Blogger scalidi said...

είδες, γεωργία μου, τι όμορφα και ζεστά είναι εδώ... άσε που μου αρέσουν πολύ τα ξενοδοχεία, ιδίως όταν αυτά είναι έτσι φιλόξενα και έχουν και σύνδεση στο ίντερνετ και την μπλογκόσφαιρα και πολλές φορές αποκτούν και "σύνδεση" στην καρδιά μας...

28 Μαρτίου 2007 - 2:03 μ.μ.  
Anonymous αλεξάνδρα said...

το βασικό είναι να τον καλοδεχόμαστε πάντα. άλλες φορές είναι σκοτεινότερος, άλλες γεμάτος αστεία διάθεση, άλλες διαλυμένος, άλλες ερωτευμένος, άλλες απογοητευμένος, άλλες διαλυμένος... αλλά πάντοτε σε μας επιστρέφει. και θέλει αγάπη και ένστικτο φροντίδας (όχι άλλο μάλωμα)...

28 Μαρτίου 2007 - 5:00 μ.μ.  
Blogger scalidi said...

ναι, αλεχαντρούλα, γιατί δεν έχουμε άλλον απ' αυτόν, μερικούς άλλους ακόμα φίλους κι αγαπημένους που υπάρχουν χάρη σ' αυτόν τον εαυτό. σε ευχαριστώ που ήρθες παρεούλα στην εκδρομή στο Φιλοξενείο...

28 Μαρτίου 2007 - 5:09 μ.μ.  
Anonymous nuwanda said...

...οταν γραφεις λιτα εισαι απλως εξαιρετικη!

29 Μαρτίου 2007 - 8:40 π.μ.  
Blogger el-bard said...

Όταν ο φόβος σου τον περίμενε στο αυτοκίνητο, ο δικός του φόβος δεν εμφανίστηκε. Σε νίκησε.

29 Μαρτίου 2007 - 9:19 π.μ.  
Blogger el-bard said...

Όταν ο φόβος σου τον περίμενε στο αυτοκίνητο, ο δικός του φόβος δεν εμφανίστηκε. Σε νίκησε.

29 Μαρτίου 2007 - 9:21 π.μ.  
Blogger scalidi said...

νουβάντα, εσύ έσκισες στο Φιλοξενείο...σε ευχαριστώ. είδες άμα τα λέω όλα ντάνγκα; ;)))))

λεφτέρη, ο φόβος του ενός φοβήθηκε το φόβο του άλλου; τι λέω η γυναίκα; καταμπερδεύτηκα...

αγαπητό φιλοξενείο, τι ήταν να πω ότι μου αρέσουν τα ξενοδοχεία και οι φιλοξενίες, μου στείλαν στο μέιλ μου διαφημιστικό για Πάσχα στην επαρχία...μήπως να ζητήσω ένα σπίτι στη Διονυσίου Αρ/παγίτου, μήπως και μου έρθουν οι τίτλοι ιδιοκτησίας στο μέιλ; (χιουμοράκι)


σας ευχαριστώ όλους

29 Μαρτίου 2007 - 12:27 μ.μ.  
Blogger dr.Uqbar said...

Τι λες;
Απίθανο...
Δε μας έχεις συνηθίσει σε τέτοια.

29 Μαρτίου 2007 - 7:09 μ.μ.  
Blogger aeipote said...

Φευγάτο. Και όμορφο!

29 Μαρτίου 2007 - 9:02 μ.μ.  
Blogger aura voluptas said...

Welcome to the twilight zone ...

Με ενθουσίασε το κείμενο αγαπητή Σταυρούλα ! Συμφωνώ με τον Nuwanda .

30 Μαρτίου 2007 - 12:47 π.μ.  
Blogger scalidi said...

dr, σας είχα συνηθίσει, αλλά η κούραση η πνευματική δεν μου επιτρέπει συχνά να γράφω πια αυτές τις ιστοριούλες μου. σε ευχαριστώ που ήρθες κι εσύ εδώ συνταξιδιώτης

αειποτε, σας ευχαριστώ. αν δεν φεύγουμε εμείς, ας φεύγουν τουλάχιστον τα κείμενά μας...

άουρα, χαίρομαι που σου άρεσε κι εμένα μου άρεσαν τα σχόλιά σου περί ονείρων στης αλεχαντρούλας του μπλόγκι...

Σας ευχαριστώ που μου ανοίξατε την αναγνωστική σας ματιά όλους και ιδιαίτερα το Φιλοξενείο με τον Οίστρο του...

30 Μαρτίου 2007 - 11:57 π.μ.  
Blogger Filoxeneio said...

Αγαπητή Σταυρούλα
ευχαριστούμε θερμά που .. ευχαριστείτε που σας ανοίξαμε. Χαρά που περάσατε απο δω :-)

30 Μαρτίου 2007 - 11:57 π.μ.  
Blogger ellinida said...

Μου αρέσουν ιδιαίτερα οι εκπλήξεις τέτοιου είδους. Καλώς να τον δέχεστε πάντα.

1 Απριλίου 2007 - 1:40 π.μ.  
Blogger scalidi said...

ελληνίδα, σε ευχαριστούμε κι εγώ και το φιλοξενείο

1 Απριλίου 2007 - 2:20 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home